Σάββατο, 7 Ιουνίου 2014

O Ευρωπαίος Πανιώνιος

Στο Ποδόσφαιρο



Θα κάνουμε μια ανασκόπηση της παρουσίας του Ιστορικού στις διεθνείς διοργανώσεις, κάπως διαφορετική από τη συνηθισμένη. Η ποδοσφαιρική ομάδα των κυανέρυθρων έχει συμμετάσχει σε όλες τις διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις εκτός από το Κύπελλο Πρωταθλητριών (Τσάμπιονς Λιγκ). Η πιο «ευρωπαϊκή» περίοδος του συλλόγου είναι η δεκαετία 1998-2008. Αν εξαιρέσουμε το Κύπελλο Ράπαν και το Βαλκανικό Κύπελλο, ως το 1998 ο Πανιώνιος είχε πάρει μέρος μόλις 4 φορές στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις (1969, 1971, 1979, 1987). Από το 1998 και μετά σχεδόν κάθε χρόνο διεκδικεί την έξοδο στην Ευρώπη. Tο κατάφερε πέντε φορές (1998, 2003, 2004, 2007, 2008), ενώ άλλες δύο έχασε την έξοδο κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή. Η πρώτη ήταν το 2000, όταν διεκδίκησε τη θέση για το ΟΥΕΦΑ σε αγώνες μπαράζ με Άρη και Ηρακλή. Αν και έδωσε και τα δυο ματς εκτός έδρας (επειδή υστερούσε στη βαθμολογία της κανονικής περιόδου) έφερε 2-2 με Ηρακλή και έχασε δύσκολα με 2-3 από τον Άρη. Η δεύτερη φορά ήταν το 2002, όταν ισοφαρίστηκε με 1-1 από τον Ηρακλή στο Καυταντζόγλειο στις καθυστερήσεις της τελευταίας αγωνιστικής, με αποτέλεσμα να πάρει ο Ηρακλής την 6η θέση και την έξοδο στο ΟΥΕΦΑ με ένα βαθμό διαφορά.

Πέμπτη, 15 Μαΐου 2014

Δεν γίνεται Εθνική ομάδα χωρίς Πανιώνιο

Οι κυανέρυθροι ανέκαθεν παρόντες
με την Εθνική στις τελικές φάσεις
Μουντιάλ, Euro, Ολυμπιάδων


Με την ευκαιρία της προεπιλογής των 30 ποδοσφαιριστών που κλήθηκαν για το Μουντιάλ της Βραζιλίας (2014), ας κάνουμε μια αναδρομή στις συμμετοχές ποδοσφαιριστών του Πανιωνίου ή ποδοσφαιριστών με κυανέρυθρη προέλευση με την Εθνική ομάδα στις τελικές φάσεις των μεγάλων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων: Παγκοσμίου Κυπέλλου, Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, Κυπέλλου Συνομοσπονδιών, Μουντιάλ Νέων και Ολυμπιακών Αγώνων. Η αλήθεια είναι ότι σε αρκετές περιπτώσεις πρόκειται για πρώην κυανέρυθρους, οι οποίοι όταν μετείχαν στις συγκεκριμένες διοργανώσεις είχαν πλέον μεταγραφεί σε άλλες ομάδες. Όμως, και στις 12 φορές, από το 1920 ως και το 2014, που το εθνικό συγκρότημα μετείχε σε τελικές φάσεις μεγάλων διοργανώσεων, περιλάμβανε στη σύνθεσή του παίκτες προερχόμενους από τα σπλάχνα του συλλόγου της Νέας Σμύρνης. Έχουν καταγραφεί 27 συμμετοχές, 22 συνολικά παικτών κυανέρυθρης προέλευσης. Αυτό το στοιχείο δείχνει τη μεγάλη συνεισφορά του ιστορικού σωματείου στο εθνικό ποδόσφαιρο. Άλλοι 9 κυανέρυθροι ποδοσφαιριστές μετείχαν με την Εθνική Ενόπλων στις τελικές φάσεις του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος ΣΙΣΜ τις χρονιές που κατέκτησε τον παγκόσμιο τίτλο ή τερμάτισε στην τριάδα.

Σάββατο, 26 Απριλίου 2014

1951: Στίβος

Πρωταγωνιστής στην Ελλάδα
4 πανελλήνια ρεκόρ, 3 μετάλλια στους Μεσογειακούς




Βασίλης Καλλιμάνης:  αθλητής της χρονιάς
τιμήθηκε με το "Χρυσό Σταυρό" του Πανιωνίου
Το 1951 ήταν μια πετυχημένη χρονιά για τον στιβικό Πανιώνιο. Η ανδρική αθλητική του ομάδα είχε καθιερωθεί στην κορυφαία τετράδα των αθλητικών σωματείων της Ελλάδας, μαζί με Εθνικό Γ.Σ., Πανελλήνιο Γ.Σ. και Παναθηναϊκό. Οι αθλητές του συλλόγου μετείχαν με επιτυχία σε όλα τα διεθνή μίτινγκ που έγιναν στην Αθήνα, κατέρριψαν τέσσερα πανελλήνια ρεκόρ, κατέκτησαν τρία μετάλλια στους Μεσογειακούς αγώνες, άλλα τέσσερα στους αγώνες Ελλάδας-Αγγλίας και έντεκα στο πανελλήνιο πρωτάθλημα. Ο σύλλογος τερμάτισε τρίτος στα πανελλήνια πρωταθλήματα ανδρών και εφήβων, δεύτερος στο Διασυλλογικό πρωτάθλημα Αττικής και δεύτερος στους Παναθηναϊκούς αγώνες.

Ο αθλητής με τη σημαντικότερη διάκριση ήταν ο Βασίλης Καλλιμάνης που κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ στο ακόντιο με 64,82μ, το οποίο κρατούσε από το 1935. Αναδείχθηκε καλύτερος Έλληνας αθλητής της καλοκαιρινής σεζόν και ο Πανιώνιος τον τίμησε με την ανώτερη διάκριση του συλλόγου, το Χρυσό Σταυρό. Ο αθλητής με την μεγαλύτερη εξέλιξη ήταν ο έφηβος Ευάγγελος Δεπάστας που κατέρριψε τρία πανελλήνια εφηβικά ρεκόρ (400, 800, 4Χ400). Άλλοι αθλητές που σήκωσαν το βάρος του συλλόγου ήταν οι: Νίκος Σύλλας (δίσκος), Δημήτρης Κηπουρός (μήκος), Λάζαρος Πετροπουλάκης (εμπόδια), Μ. Λιούγκας (σφαίρα), Κόκκορης (δρόμοι αντοχής), Π. Μαυροειδής (ταχύτητες), Γυφτάκης (ύψος, δέκαθλο), Νούσκαλης (σφύρα), Ιωάννης Μερτζιώτης, Απέργης και Ντουνιάς (ανώμαλος δρόμος) και οι έφηβοι: Κων. Σακελλαρίδης (επί κοντώ), Σ. Κολοβός (αντοχή), Γερ. Δεπάστας (εμπόδια), Κ. Σώχος (ταχύτητες).

Απεναντίας η γυναικεία ομάδα υπολειτουργούσε λόγω αδυναμίας της Αργυρίου να μετέχει στους αγώνες στο μεγαλύτερο μέρος της σεζόν. Η αθλήτρια επανήλθε το φθινόπωρο δυναμικά, κάνοντας πανελλήνιο ρεκόρ στο δίσκο. Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ο σύλλογος πήρε μέρος με μία μόνο αθλήτρια, την Β. Χατζησάββα, η οποία κατέκτησε τρία μετάλλια.

Κυριακή, 6 Απριλίου 2014

1951: Αθλοπαιδιές


Πρωταθλητής Αθηνών-Πειραιώς
στο μπάσκετ γυναικών


Με βάση το γηπεδάκι αθλοπαιδιών του συλλόγου, ο Πανιώνιος δημιούργησε ένα φυτώριο και έχτιζε σιγά-σιγά τα τμήματα μπάσκετ και βόλεϊ. Ειδικά τα γυναικεία τμήματα είχαν μεγαλύτερες επιτυχίες. Έτσι εκτός από την ποδοσφαιρική ομάδα, το 1951 πρωταθλήτρια αναδείχθηκε και η γυναικεία ομάδα μπάσκετ του συλλόγου στο πρωτάθλημα Αθηνών-Πειραιώς. Δυστυχώς, πανελλήνιο πρωτάθλημα γυναικών δεν διεξαγόταν τότε ώστε να διεκδικήσει τον πανελλήνιο τίτλο. Η ανδρική ομάδα μπάσκετ μετείχε στη Β΄ κατηγορία Αθηνών-Πειραιώς, στην οποία ισοβάθμησε στην πρώτη θέση με άλλες τρεις ομάδες. Έπειτα από αγώνες κατάταξης πήρε τη δεύτερη θέση χάνοντας την άνοδο στην Α΄ κατηγορία.

Η ομάδα βόλεϊ γυναικών, που κατακτούσε συνεχώς τα πρωταθλήματα τις προηγούμενες σεζόν, δεν κατάφερε να κατακτήσει αυτή τη φορά τον τίτλο. Πρωταγωνίστησε ξανά αλλά τερμάτισε δεύτερη αν και νίκησε την πρωταθλήτρια Ν. Βύρωνος. Να σημειωθεί ότι το γυναικείο πρωτάθλημα βόλεϊ 1950-51 διοργανώθηκε μόλις το Δεκέμβριο του 1951. Οι περισσότερες παίκτριες αγωνίζονταν και στην ομάδα μπάσκετ του συλλόγου. Για άλλη μια χρονιά ανδρική ομάδα βόλεϊ δεν συγκροτήθηκε.

Το ποδηλατικό τμήμα αποδυναμώθηκε λόγω της αποχώρησης από την ενεργό δράση των Λεωνίδη, Σεφεριάδη. Ο μοναδικός αθλητής υψηλού επιπέδου που συνέχισε ήταν ο Αργύρης Χατζηαργυρίου.

Πέμπτη, 3 Απριλίου 2014

1951: Διεθνής αναγνώριση

Περιοδεία σε Αιθιοπία, Αίγυπτο, Κύπρο
12 κυανέρυθροι σε εθνικές-μικτές ομάδες



1951: Η κυανέρυθρη αρμάδα των 11 διεθνών 
  Η κατάκτηση του πρωταθλήματος Αθήνας το 1950-51 είχε ως αποτέλεσμα ο Πανιώνιος να γίνει ομάδα περιζήτητη για φιλικούς αγώνες, τόσο στην Ελλάδα, όσο και από τους ομογενείς του εξωτερικού. Δέχθηκε προσκλήσεις από Τουρκία, Κύπρο, Αίγυπτο, Σουδάν, Αιθιοπία, Αυστρία, όπου υπήρχε ομογενειακό στοιχείο, ενώ υποδέχτηκε ξένες ομάδες στη Νέα Σμύρνη. Η σεζόν έκλεισε με μια εντυπωσιακή περιοδεία σε Αιθιοπία, Αίγυπτο και Κύπρο, στην οποία ο σύλλογος πραγματοποίησε εντυπωσιακές εμφανίσεις, έγινε γνωστός στο εξωτερικό και δημιούργησε φίλους και όνομα στην ομογένεια.


Αθλητική Ηχώ, 5-1-1951
Παράλληλα, πολλοί κυανέρυθροι καλούνταν στη Μικτή Αθήνας, στους αγώνες προετοιμασίας της Εθνικής Ελλάδος και στην Εθνική Ενόπλων, η οποία δημιουργήθηκε για πρώτη φορά το 1950 καθώς και σε αγώνες στρατιωτικών ομάδων. Ούτε λίγο ούτε πολύ δώδεκα ποδοσφαιριστές του Πανιωνίου αγωνίστηκαν με αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα κατά τη διάρκεια της σεζόν: Πεντζαρόπουλος, Σωτηριάδης, Ι. Ζαρκάδης, Σκορδίλης, Νεστορίδης, Πονηράκης, Κερδεμελίδης, Ν. Ζαρκάδης, Βενετσάνος, Κασάπογλου, Φυτιλόπουλος, Πάνου. Δεν είναι υπερβολή να πούμε πως τη σεζόν αυτή ο Πανιώνιος, με τη δράση του, ανάγκασε τον αθλητικό τύπο να του αφιερώσει τόσα πρωτοσέλιδα, όσα ποτέ άλλοτε παλαιότερα, ίσως ούτε και μεταγενέστερα.

Κυριακή, 23 Μαρτίου 2014

Πρωταθλητής Αθηνών 1950-51

Ο πρώτος μεγάλος τίτλος


Τη σεζόν 1950-51 η προσπάθεια του συλλόγου να κατακτήσει έναν τίτλο έγινε πραγματικότητα. Με προπονητή τον Κώστα Νεγρεπόντη, η ομάδα που είχε αποτύχει στις λεπτομέρειες τα προηγούμενα χρόνια, κατάφερε με δυναμισμό και ωριμότητα να κατακτήσει το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών πετυχαίνοντας 7 νίκες, 2 ισοπαλίες με τον Απόλλωνα και μόλις μια ήττα την τελευταία αγωνιστική από τον ΠΑΟ. Στη συνέχεια, ως πρωταθλητής Αθήνας, ο σύλλογος αγωνίστηκε στο πανελλήνιο πρωτάθλημα με Ολυμπιακό και Ηρακλή Θεσσαλονίκης, όπου κατέλαβε τη δεύτερη θέση. Ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία του συλλόγου στην μέχρι τότε ποδοσφαιρική ιστορία του.

Στα αξιοσημείωτα της σεζόν, πρέπει να αναφερθεί η ανάδειξη του Κώστα Νεστορίδη σε πρώτο σκόρερ της ομάδας και του πρωταθλήματος Αθήνας, και η παράλληλη κατάκτηση του Κυπέλλου Ήθους της ΕΠΣΑ. Επίσης, είχαμε την πρώτη εμφάνιση του Θανάση Σαραβάκου στην α΄ ομάδα από τον Ιανουάριο του 1951, με δύο γκολ πρωταθλήματος.

Πέμπτη, 20 Μαρτίου 2014

ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ

Τα 60χρονα του συλλόγου
1890-1950



ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ
ΓΙΑ ΤΑ 60 ΕΤΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
       
Το 1950 ο σμυρναϊκός σύλλογος συμπλήρωσε 60 χρόνια παρουσίας και δράσης στον ελληνικό αθλητισμό. Από την ίδρυσή του το 1890, από μια μικρή ομάδα φιλάθλων και φιλότεχνων της Σμύρνης με το όνομα "Ορφεύς", ως το 1950 είχαν μεσολαβήσει συγκλονιστικά γεγονότα. Η Σμύρνη ως ελληνική πόλη δεν υπήρχε πλέον. Οι αθλητές και οι παράγοντες του συλλόγου είχαν βιώσει τραγικές εμπειρίες. Πολλοί αφανίστηκαν το 1922 και όλοι είχαν απωλέσει προσφιλή τους πρόσωπα.

Αλλά ο σύλλογος άντεξε. Χάρις στον πρόεδρό του Δημητρό Δάλλα, το Σεπτέμβριο του 1922 αναστήθηκε στην Αθήνα, όπου με έδρα το Παναθηναϊκό Στάδιο επιβίωσε για 18 έτη. Και στη συνέχεια με επικεφαλής τον παλιό πρωταθλητή του, τον Δημητρό Καραμπάτη, εγκαταστάθηκε στη νέα έδρα του στη Νέα Σμύρνη, κοντά στους απογόνους των ιδρυτών του και σε άλλους πρόσφυγες. Με ορμητήριο το στάδιό του ξεκίνησε μια ανοδική πορεία.

Στα τέλη της δεκαετίας του '40 είχε πλέον καταξιωθεί στις συνειδήσεις των Ελλήνων φιλάθλων ως ένας από τους μεγάλους αθλητικούς συλλόγους της χώρας και είχε πρωταγωνιστικό ρόλο σε μια σειρά από αθλήματα.

Στο ποδόσφαιρο ήταν σταθερός διεκδικητής του αθηναϊκού πρωταθλήματος.

Στο στίβο πρωταγωνίστησε στο ξεκίνημα του γυναικείου αθλητισμού και αναδείκνυε συνεχώς νέα ταλέντα, πρωταθλητές και πρωταθλήτριες Ελλάδος, βαλκανιονίκες και ολυμπιονίκες, όπως ο Νίκος Σύλλας.

Στο βόλεϊ εισήγαγε πρώτος το βόλεϊ γυναικών στην Ελλάδα και διοργάνωσε τα πρώτα αθηναϊκά πρωταθλήματα. Είχε κατακτήσει πρωταθλήματα Αθηνών-Πειραιώς προπολεμικά και ήταν μόνιμος πρωταθλητής γυναικών μεταπολεμικά.

Στο μπάσκετ διατηρούσε ανδρικό και γυναικείο τμήμα και το γυναικείο πρωταγωνιστούσε στην Α΄ κατηγορία Αθήνας.

Στο ποδήλατο είχε αναδείξει πανελληνιονίκες και βαλκανιονίκες, ενώ το 1949 κατέκτησε το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα ομαδικής βαθμολογίας.

Πέμπτη, 13 Μαρτίου 2014

1941-1950 (θ΄)

Ποδηλασία
Πρωταθλητής Ελλάδος 1949





Πέτρος Λεωνίδης
 Το ποδηλατικό τμήμα συνέχισε με κεκτημένη ταχύτητα από την προπολεμική περίοδο, κατά την οποία είχαν διακριθεί ιδιαιτέρως ο Βασ. Κοκκώνης, ο Τομαής και οι βαλκανιονίκες: Στραβοπόδης (δευτεραθλητής Ελλάδος το 1940 στην αντοχή) και ο Αν. Σεφεριάδης (δευτεραθλητής Ελλάδος το 1937 στα 1000μ, συνέχισε και μεταπολεμικά). Μεταπολεμικά, αν και το άθλημα δεν ήταν πολύ δημοφιλές, κατάφερε σημαντικές επιτυχίες. Η κυανέρυθρη ομάδα στηρίχτηκε στο βετεράνο βαλκανιονίκη Πέτρο Λεωνίδη, ο οποίος μεταπολεμικά εντάχθηκε στον Πανιώνιο προερχόμενος από τον Πειραϊκό. Αναδείχθηκε πανελληνιονίκης στο αγώνισμα αντοχής το 1947 και το 1950-51 και έλαβε μέρος στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1948. Πανελληνιονίκης αναδείχθηκε και ο Αναστάσιος Σεφεριάδης το 1949 στο σπριντ. Με τη συνδρομή μερικών ακόμα φιλότιμων αθλητών, όπως των δευτεραθλητών Ελλάδος 1949 Θοδωρή Κυριακού και του Αργύρη Χατζηαργυρίου, η ποδηλατική ομάδα αντοχής κατέκτησε το πανελλήνιο πρωτάθλημα στην ομαδική βαθμολογία το 1949.

Τετάρτη, 12 Μαρτίου 2014

1941-1950 (η΄)

Μόνιμος πρωταθλητής Αθηνών
στο βόλεϊ γυναικών 1946 ως 1950


Πανιώνιος και ΑΟ Ν. Σμύρνης
(εφ. "Εμπρός", 10 Δεκεμβρίου 1946)

 Η ομάδα γυναικών βόλεϊ του Πανιωνίου, η οποία είχε παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην καθιέρωση του αθλήματος στην Ελλάδα, επανιδρύθηκε αμέσως μετά την κατοχή. Με κεκτημένη ταχύτητα από την προπολεμική περίοδο, έκανε  πρωταθλητισμό και κατέκτησε τέσσερα συνεχόμενα πρωταθλήματα Αθηνών: 1947, 1948, 1949, 1950. Είναι κρίμα που την περίοδο αυτή δεν διοργανώθηκε πανελλήνιο πρωτάθλημα. Είναι σίγουρο πως θα το κατακτούσε. Η ανδρική ομάδα συμμετείχε στο πρωτάθλημα 1946 αλλά υπολειτουργούσε τα επόμενα έτη και μετά το 1947 δεν αναφέρεται. Εκτός των άλλων είχε και τον ενδοσυνοικιακό ανταγωνισμό της δυνατής ομάδας που είχε δημιουργήσει ο Α.Ο. Νέας Σμύρνης (ο μετέπειτα Μίλων).

Σάββατο, 1 Μαρτίου 2014

1941-1950 (ζ΄)

Μπάσκετ
ανδρών και γυναικών

      
Η ομάδα μπάσκετ το 1941.
Εκτός από το στίβο και το ποδόσφαιρο, μεταπολεμικά λειτούργησαν, επίσης, τμήματα μπάσκετ και βόλεϊ, ανδρών και γυναικών καθώς και ποδηλασίας. Το τμήμα χειροσφαίρισης (11 παικτών) δεν ξαναϊδρύθηκε, μιας και το άθλημα έπαψε να καλλιεργείται μετά τον πόλεμο στην Ελλάδα. Το μπάσκετ γυναικών ήταν καινούργιο, αφού δεν υπήρχε προπολεμικά, αλλά σύντομα ανέβηκε και άρχισε να πρωταγωνιστεί στην Α΄ κατηγορία. Αντιθέτως, η ανδρική ομάδα άργησε να βρει το δρόμο της, αφού αγωνιζόταν στη Β΄ και έπειτα στη Γ΄ κατηγορία. Δυνατές ομάδες μπάσκετ και βόλεϊ είχε δημιουργήσει και ο Α.Ο. Νέας Σμύρνης (ο μετέπειτα Μίλων), δημιουργώντας έναν ενδοσυνοικιακό ανταγωνισμό. Συνήθως ο ΣΕΓΑΣ δεν τους τοποθετούσε στον ίδιο όμιλο ώστε να μην είναι αντίπαλοι, οπότε αγωνίζονταν άλλοτε με αθηναϊκές και άλλοτε με πειραϊκές ομάδες.

Πέμπτη, 23 Ιανουαρίου 2014

Απεβίωσε ο Τάκης Παπαδημητρίου


Απεβίωσε ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής Τάκης Παπαδημητρίου, σε ηλικία 65 ετών. Ήταν γνωστός και ως "Πλατινί", λόγω της εμφανισιακής ομοιότητος με τον Γάλλο παίκτη. Έκανε καριέρα σε ΠΑΟ, ΟΦΗ, Πανιώνιο, Αίγιο.
Στον Πανιώνιο ήρθε το 1980 από τον ΟΦΗ και αγωνίστηκε με επιτυχία για δύο σεζόν:
Το 1980-81 έπαιξε σε 27 ματς και πέτυχε 11 γκολ. Αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της ομάδας.
Το 1981-82 έπαιξε μόνο σε 7 ματς λόγω τραυματισμού.

ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ: 1980-1981
ΟΡΘΙΟΙ: Νίκος Χαλκίδης, Βασίλης Μωραϊτέλης, Ζαφείρης Κάκαρης,
Πολ Χατζόπουλος, Μάκης Ζαχαρόπουλος, Γιάννης Γραβάνης.
ΚΑΘΙΣΤΟΙ: Γιάννης Παθιακάκης (επίσης αείμνηστος), Δημήτρης Σαραβάκος,
Τάκης Παπαδημητρίου, Νόνι Λίμα, Κώστας Βαλλίδης 
 

Τρίτη, 14 Ιανουαρίου 2014

1941-1950 (στ΄)


Ο στίβος συνεχίζει να φέρνει διακρίσεις

Αν και από τη δεκαετία αυτή το ποδόσφαιρο είχε αρχίσει να κυριαρχεί στο ενδιαφέρον των οπαδών του συλλόγου, ο Πανιώνιος συνέχισε να είναι κατά βάση αθλητικός σύλλογος και δευτερευόντως ποδοσφαιρικός, άλλωστε πρόεδρος του σωματείου ήταν ο παλαιός πρωταθλητής Δημητρός Καραμπάτης. Υπό την προεδρία του συνεχίστηκε η καλή δουλειά στο στίβο, όπως και προπολεμικά, κυρίως στους δρομείς. Στις αρχές της περιόδου αυτής στην αθλητική ομάδα του συλλόγου μετείχαν και ποδοσφαιριστές, πριν αφοσιωθούν αποκλειστικά στην ποδοσφαιρική ομάδα, όπως: ο Ιάκωβος Ζαρκάδης (τριπλούν, δρόμοι), ο Φώτης Τσολιάς (ύψος), ο Βασίλης Στάικος (εμπόδια, πένταθλο, ήταν 6ος πανελληνιονίκης το 1946), Γιάννης Σκορδίλης (δρόμοι, άλματα, σκυταλοδρομίες, με τους Στάικο, Στρατάκο, Πετροπουλάκη είχαν πετύχει πανελλήνιο ρεκόρ 4Χ400μ) κ.ά. Νέοι σημαντικοί αθλητές φάνηκαν, συνέχισαν και μερικοί παλιοί, ενώ κάποιοι ήρθαν από άλλα σωματεία, όπως ο Νίκος Σύλλας (δίσκος, καλύτερος Έλληνας δισκοβόλος επί μία 20ετία) του Παγχιακού, ο Στέλιος Στρατάκος (400μ, 800μ) από τον Εθνικό Γ.Σ., ο Σ. Κωσταβάρας (100μ ως 400μ, καλύτερος Έλληνας 400άρης το 1948, 1949) από τον Ιωνικό Ν.Φ. Σημαντικοί αθλητές αυτής της περιόδου αναδείχθηκαν οι: Λάζαρος Πετροπουλάκης (εμπόδια, καλύτερος Έλληνας εμποδιστής 1948), Νίκος Στεφανάκης (σφαίρα), Κ. Κούτουλας (ακόντιο, καλύτερος Έλληνας ακοντιστής 1948 και σφύρα), Φιλήμων Ανδριώτης (1500μ ως 5.000μ), Καλλιμάνης (ακόντιο), Μαυρουδής (100μ, 200μ), Β. Παλαβράκης (400μ), Ζινζόπουλος (800μ, 1500μ), Κ. Μουτάφης (στιπλ), Μερτζιώτης (στιπλ και 5χλμ), Α. Πετροπουλάκης (ταχύτητες), Κ. Πετροπουλάκης (εμπόδια), Κοτρίδης (400μ εμπ και ύψος), Ιακώβου (ύψος), Μαυρουδής (μήκος), Ζαχαρόπουλος (τριπλούν) και οι έφηβοι: Σ. Κοντολέων (400 εμπ, πανελληνιονίκης εφήβων 1949), Κ. Σακκελαρίδης (επί κοντώ, πανελληνιονίκης εφήβων 1950), Ευ. Δεπάστας (800μ, πανελληνιονίκης εφήβων 1949 και 1500μ, πανελληνιονίκης εφήβων 1949 και 1950) που ήταν 4ος το 1949 και 5ος το 1950 στα 800μ στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ανδρών, ενώ κατέρριψε δύο πανελλήνια ρεκόρ εφήβων, το 1949 στα 1.000μ με 2.43.3 και το 1950 στο μίλι με 4.42.0 καθώς και το πανελλήνιο ρεκόρ ανδρών στα 4Χ800μ με 8.05.7, στις 26/10/1950, με την εθνική ομάδα σκυταλοδρομίας, με τους Μαυροειδή (ΠΑΟ), Αδαμόπουλο (Παναχαϊκής) και Κανελλίδη (ΒΑΟ). Τη δεκαετία αυτή ξεπετάχτηκε η Φανή Αργυρίου και άρχισε να προωθείται και ο γυναικείος αθλητισμός, στον οποίο οι κυανέρυθροι θα κυριαρχήσουν την επόμενη δεκαετία.


Κυανέυθρος τίτλος στο Διασυλλογικό πρωτάθλημα 1949
(εφ. "Αθλητική Ηχώ", 15/8/1949)   


Ο Δημητρός Καραμπάτης, ως πρόεδρος του συλλόγου
έθετε υψηλούς αθλητικούς στόχους. Καθιέρωσε τα
"Δάλλεια" και αναβίωσε τους "Πανιώνιους Αγώνες"
Ως παλιός πρωταθλητής ενσάρκωνε τη συνέχεια
με τις μικρασιατικές αξίες.
Ο σύλλογος πρωταγωνιστούσε στα πανελλήνια πρωταθλήματα. Το 1948 αναδείχθηκε πρώτος σύλλογος στην Ελλάδα στην ειδική (φινλανδική) βαθμολογία με 17.731β. αφήνοντας πολύ πίσω τον δεύτερο ΠΑΟ με 15.245β. Το 1949 αναδείχθηκε νικητής των διασυλλογικών αγώνων επικρατώντας στον τελικό του ΠΑΟ με 165,5-148,5 βαθμούς. Το ίδιο έτος ήταν δευτεραθλητής Ελλάδος εφήβων. Εκτός από τα πρωταθλήματα του ΣΕΓΑΣ, ο Πανιώνιος συνέχισε την παράδοση της διοργάνωσης αθλητικών αγώνων υψηλού επιπέδου, που είχε ξεκινήσει από την προπολεμική περίοδο, και συγκεκριμένα τα «Δάλλεια», στη μνήμη του Δημητρού Δάλλα και τους ιστορικούς «Πανιώνιους αγώνες». Τα Δάλλεια διοργανώθηκαν τέσσερις φορές (1945, 1946, 1948 και 1950), ενώ οι Πανιώνιοι αγώνες τρεις φορές (1945, 1946, 1949). Το 1947 συνδιοργάνωσε μαζί με τον Πανελλήνιο τους Ελληνογαλλικούς αγώνες, τους πρώτους διεθνείς μεταπολεμικούς αγώνες που έγιναν στην Ελλάδα και το 1950 με τον Παναθηναϊκό τους Ελληνοαγγλικούς αγώνες. Επίσης, πολλοί αθλητές του εκπροσώπησαν την Ελλάδα στους Μεσογειακούς (1948, 1949), Πανευρωπαϊκούς (1946, 1950), στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου το 1948 και σε όλα τα διεθνή μίτινγκ που μετείχε ο ΣΕΓΑΣ.